Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Πιθανή διέξοδος η Τουρκία για τον ελληνικό κατασκευαστικό κλάδο

Turkish railway bridge on the Nahal Be\'er She...
Image via Wikipedia
Διέξοδο στις ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες, αλλά και στους νέους μηχανικούς, που αδυνατούν να βρουν δουλειά στην Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης, θα μπορούσε να δώσει η αγορά κατασκευών της Τουρκίας, το μέγεθος της οποίας αναμένεται να φτάσει στα 130 δισ. τουρκικές λίρες μέχρι το 2020, έναντι 52 δισ. το 2011 (σ.σ.1 λίρα ισούται με 0,42 ευρώ), σύμφωνα με στοιχεία του Business Monitor International.
 
Στην εκτίμηση αυτή καταλήγουν οι μεταπτυχιακές φοιτήτριες Αϊσεγκιούλ Ισμαήλ Ογλού (πολιτικός μηχανικός) και Δέσποινα Χριστοτζόγλου (οικονομολόγος), σε εργασία τους, που θα παρουσιαστεί απόψε, στη Θεσσαλονίκη, σε εκδήλωση της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.

Ενδεικτικό του μεγέθους της τουρκικής αγοράς είναι και το γεγονός ότι η ετήσια ζήτηση για κατασκευή κατοικιών ανέρχεται σε 500.000-570.000, ενώ ο μέσος πραγματικός αριθμός ανάπτυξης του κλάδου των κατασκευών εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί γύρω στο 6% ετησίως, για την περίοδο 2011-2020.

Όπως δηλώνει η Αϊσεγκιούλ Ισμαήλ Ογλού, οι ελληνικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να συνάψουν συνεργασίες με τουρκικές, δεδομένου ιδίως ότι το τουρκικό σύστημα βοηθά και διευκολύνει τους ξένους επενδυτές. Την ίδια ώρα, η Τουρκία, έχοντας ξεπεράσει δύο εσωτερικές κρίσεις (1994 και 2001) και ισάριθμες εξωτερικές (2008 και 2011), εμφανίζεται πλέον πιο ανθεκτική στους διεθνείς οικονομικούς κραδασμούς.

Επαγγελματική διέξοδος σε μια δύσκολη συγκυρία για τους Έλληνες πτυχιούχους; 

Παράλληλα, συνεχίζει η μεταπτυχιακή φοιτήτρια, η τουρκική αγορά θα μπορούσε να προσφέρει ευκαιρίες επαγγελματικής απασχόλησης στους νέους και άπειρους Έλληνες μηχανικούς, τόσο εντός της χώρας, όσο και σε άλλες περιοχές (από το Δομινικανή Δημοκρατία και το Καζακστάν και από το Νίγηρα μέχρι τη Ρωσία, αλλά ιδίως στα αραβικά κράτη), όπου δραστηριοποιούνται οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες.
Κι αυτό, σε μια κρίσιμη περίοδο, κατά την οποία οι Έλληνες απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών τα «βρίσκουν σκούρα» στην αγορά εργασίας: «δεν παίρνουμε καμία απάντηση στα βιογραφικά μας είτε μας προτείνεται άμισθη συνεργασία», λέει η Αϊσεγκιούλ Ισμαήλ Ογλού και παρατηρεί ότι όλοι δυσκολεύονται να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό για δουλειά, αλλά, όταν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς για λόγους επιβίωσης, «τα ‘’θέλω’’ μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα».
Από την πλευρά της, η Δέσποινα Χριστοτζόγλου σημειώνει ότι η μεγάλη ανάπτυξη του κλάδου των κατασκευών στην Τουρκία σχετίζεται και με το γεγονός ότι παράγει μόνη της τα δομικά υλικά που χρησιμοποιεί, πετυχαίνοντας έτσι φθηνές κατασκευές.

Παράλληλα, το σύστημα υποδοχής των ξένων επενδυτών είναι τέτοιο, που χάρη και στην έλλειψη γραφειοκρατίας, “ανοίγουν πιο εύκολα οι εταιρείες και ένας Έλληνας μπορεί να δημιουργήσει [επιτόπου] μια κατασκευαστική».
Κατά την ίδια, από την έρευνα που πραγματοποίησαν οι δύο μεταπτυχιακές φοιτήτριες, παρά την ύπαρξη ντόπιου τεχνικού δυναμικού, υπάρχει πρόσφορο έδαφος και για τους νέους Έλληνες μηχανικούς.
Πάντως, όπως προκύπτει από την εργασία τους, το 2011 ενδέχεται να είναι το έτος κατά το οποίο θα «κλείσει» ο κύκλος ραγδαίας αύξησης της παραγωγικότητας στην Τουρκία, που ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια περίπου, πυροδοτούμενη από την εσωτερική μετανάστευση των Τούρκων (το 1960 μόλις το 30% του τουρκικού πληθυσμού ζούσε στις πόλεις, ποσοστό που έφτασε το 70% το 2009).
Κατά συνέπεια, ο στόχος της Τουρκίας για αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος στα 25.000 δολ. μέχρι το 2023, θα πρέπει να τροφοδοτηθεί από την αύξηση της παραγωγικότητας σε άλλους τομείς, όπως η βιομηχανική παραγωγή και οι υπηρεσίες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας.


English: Turkish railway bridge on the Nahal B...
Image via Wikipedia
Ανεπαρκείς οι εγχώριες τραπεζικές πηγές για μεγάλα έργα

Ο τομέας των κατασκευών στην Τουρκία έχει βέβαια τους «δαίμονές» του, σχετιζόμενους κυρίως με τη χρηματοδότηση των έργων: το πρώτο αγκάθι έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι δημόσιες πηγές χρηματοδότησης δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν όλα τα πιθανά έργα υποδομής, εξαιτίας του προγράμματος δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Το δεύτερο, με το ότι οι πόροι του τραπεζικού τομέα δεν θεωρούνται, σύμφωνα με τις δύο μεταπτυχιακές φοιτήτριες, επαρκείς για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων υποδομής, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τις εγχώριες δυνατότητες χρηματοδότησης.
Οι δύο αυτοί παράγοντες κάνουν τη χρηματοδότηση των έργων υποδομής να εξαρτάται κυρίως από τις εξωτερικές αναθέσεις, αλλά «αναλογιζόμενος κάποιος τα προβλήματα στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, διαπιστώνει ότι είναι να αναγκαίο να εφαρμοστεί μια πολιτική, που θα στοχεύει στον περιορισμό της εξάρτησης αυτής».
Μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, λένε οι δύο φοιτήτριες, «πρέπει να εφαρμοστούν τέτοιες ρυθμίσεις, ώστε ο ιδιωτικός τομέας της Τουρκίας να αυξήσει τις αποταμιεύσεις του και οι αποταμιεύσεις αυτές να διοχετεύονται πιο πολύ προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα».
Σύμφωνα πάντως με την εργασία των δύο φοιτητριών, «η νέα νομοθεσία [που έχει θεσπιστεί στην Τουρκία], σε συνδυασμό με τα μεγάλα περιθώρια επέκτασης της στεγαστικής πίστης (ποσοστό μόλις 5% της τουρκικής οικονομίας, έναντι μέσου ποσοστού 50% στην ΕΕ), θα αρχίσει να έχει σταδιακά θετικά για την αγορά αποτελέσματα, όταν το επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας μειωθεί κάτω του 1,5% μηνιαίως και φτάσει τουλάχιστον στο 1%». Οι επενδύσεις του κλάδου αφορούν, κατά τις ίδιες, σε ποσοστό 60% την κατασκευή κατοικιών, 20% την κατασκευή κτηρίων και εγκαταστάσεων για επαγγελματική-βιομηχανική χρήση και κατά ίσο ποσοστό στην κατασκευή βασικών έργων υποδομής.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Enhanced by Zemanta

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...